|
W bezmiarze przestrzeni
tylko my
i tylko on
zapadamy się
w głębinach puchu księżyca
a te słupy księżycowe
krzyczą niemo swoim pięknem
i wskazują ścieżkę
ich zagubionym duszom
...
surrealistyczna cisza i biel
księżycowa przestrzeń
nas otaczają
a my spowici ulotnymi gwiazdami
przemierzamy ślepo
połoniny we mgłach
w bezmiarze przestrzeni
tylko my
i tylko on
spowici gwiazdami ulotnymi
omijamy czas
|
|
|
| Users' Comments |
|
Average user rating
|
|
Dodaj swój komentarz
|